Hildegarda z Bingen
 
Hildegarda z Bingen
 
wizja Aniołów
 
wizja kosmosu
 
wizja makro i mikro kosmosu
 
wizja człowieka w kosmosie
 
Wizja Boga
 
Hildegarda z Bingen

1098

Narodziny Hildegardy z Bingen w Bermersheim/ Alzey - Niemcy.
Była dziesiątym dzieckiem hrabiego Hildeberta i jego żony Mechtyldy.
Od najmłodszych lat doznawała objawień, które przybierały postać jasnego, 
intensywnego światła.
Miała też niezwykły dar przewidywania mających nastąpić wydarzeń.
W dzieciństwie często zapadała na zdrowiu, z natury była wątła i chorowita.
1106
8-letnia Hildegarda zostaje oddana pod opiekę pobożnej Jutty von Sponheim, 
prowadzącej pustelniczy żywot w ufundowanym przez jej ojca żeńskim 
eremie przy klasztorze Benedyktynów w Disibodenburgu.
1113
Pustelnia  Jutty i Hildegardy przekształca się w małą wspólnotę zakonną 
zapoczątkowaną przez garstkę młodych kobiet,
pochodzących przeważnie z arystokratycznych 
rodów, które przybyły zachęcone opinią świętości, jaką ciszyła się 
Juta. Przy składaniu ślubów zakonnych wnosiły na rzecz zgromadzenia 
pewną sumę pieniędzy, jako swego rodzaju posag. Klasztor zapewniał 
im wykształcenie. Zgodnie z regułą św. Benedykta podlegało ono opatowi. 
1136
Umiera Jutta von Sponheim.
Hildegarda zostaje w wieku 38 lat jednogłośnie wybrana przez siostry
na przeoryszę zgromadzenia. 
1141
Hildegarda doznaje wizji, w której przepełnia ją „ogniste światło
 o niespotykanej jasności”, Słyszy głos z nieba, że powinna
 „ująć w słowa i zapisać wszystko to co usłyszy i zobaczy ...
ponieważ dzieje się to poprzez cuda boskie” .
Przerażona Hildegarda czuła się niegodna wypełnienia takiej misji.
Opierając się powierzonemu zadaniu zapada na zdrowiu.
 Po podjęciu decyzji o spisaniu swoich wizji zdrowieje.
 Pomaga jej sekretarz Wolmar z Disibodenberga.
Powstaje pierwsze dzieło: „SCIVIAS” (Poznaj drogi Boże), pisane przez 10 lat.
1946-1947
Hildegarda koresponduje z opatem Bernardem z Clairvaux.
1147
Papież Eugeniusz III jako najwyższy autorytet potwierdza na synodzie  
w Trewirze dar wizji Hildegardy, czyta osobiście zebranym kardynałom 
 i biskupom fragmenty ze „Scivias”, które uznaje za dzieło natchnione.
Wspólnota zakonna rośnie, prosi o pozwolenie na budowę nowego klasztoru.

1150

Hildegarda staje się pierwszą średniowieczną założycielką niezależnego 
żeńskiego klasztoru w Rupertsbergu.
1151-1158
Powstają dwa następne dzieła” „PHYSICA” (Przyrodoznawstwo)
oraz „CAUSAE ET CURAE” (Przyczyny i leczenie chorób)
1158-1163
Powstaje „LIBER VITAE MERITORUM” (Księga uczynków). 
Równocześnie podróżuje i głosi kazania we Frankonii, Lotaryngii i Nadrenii.
Jako pierwsza kobieta występuje publicznie w kościołach i na placach,
nawołując duchowieństwo do odnowy, cesarza Fryderyka Rudobrodego
do budowania jedności Kościoła oraz wszystkich ludzi do nawrócenia.
1163
Powstaje „LIBER DIVINORUM OPERUM” (Księga dzieł Bożych). Hildegarda 
koresponduje z szlachtą i duchowieństwem. Napisała ok. 300 listów.
Skomponowała 77 pieśni i hymnów do których napisała tez słowa.
1164
Hildegarda zakłada w Eibingen drugi klasztor, gdyż klasztor w Rupersbergu 
nie mógł pomieścić nowych mniszek.
1177
Hildegarda godzi się na pochówek na przyklasztornym cmentarzu 
ekskomunikowanego rycerza.
 Kiedy pod wpływem otrzymanego w wizji Bożego nakazu odmówiła
usunięcia zwłok z poświęconej ziemi na klasztor nałożony został
interdykt (zakaz sprawowania liturgii).

1178

Po licznych listach i interwencjach 80 letniej Hildegardy interdykt
został zdjęty. Jeden z jej współczesnych biografów napisał,
że „nie było takiej siły, która zmusiłaby jej sumienie do ugięcia się”                        
1179
17 września w nocy z niedzieli na poniedziałek umiera Hildegarda.
Jej śmierci towarzyszyły cudowne znaki na niebie.